امَتْ

1.
, (S, * M, K, [in the CK, erroneously, امَتْ,]) second pers. أَمَوْتِ; (S;) and أَمِيَتْ, (M, K,) like سَمِعَتْ; (K;) and أَمُوَتْ, (Lh, M, K,) like كَرُمَتٌ; (K;) verbal noun أُمُوَّةٌ; (S, M, K;) She (a woman) became a slave; (S, * M, K;) as also تَأَمَّتْ. (Msb.)
2.
أَمَتِ السِّنَّوْرُ, aorist تَأْمُو, verbal noun أُمَاءٌ, The cat [mewed, or] uttered a cry; (S, K;) like مَاءَ تْ, aorist تَمُوْءُ, verbal noun مُوَاءٌ. (S.)

Perseus ID: n1284