مَكَدَ

, (S, L, K,) aorist مَكُدَ , (L,) verbal noun مُكُودٌ (S, L, K) and مَكْدٌ, (K,) He remained, stayed, abode, or dwelt, (S, L, K,) بِمَكَانٍ in a place; (S, L;) as also مَكَتَ. (TA.)

Perseus ID: n38808