مُوءْدٍ

1.
particle n. of the intrans. verb ادى [q. v.]. (T, S, M, &c.)
2.
[And act. particle n. of ادَاهُ.]
3.
مُودٍ, without ء, is from أَوْدَى signifying “he perished” [&c.]. (S.)

Perseus ID: n467